Od 16 do 22 sierpnia odbyły się w Seminarium Warszawskim rekolekcje dla uczestników Kursu Lektorskiego. W tym czasie kandydaci na lektorów  pogłębiali swoją wiedzę o Piśmie Świętym, liturgii. Uczyli się wspólnie odmawiać brewiarz. Poznawali historię Warszawy zwiedzając m. in. Stare Miasto, Muzeum Bł. Księdza Jerzego Popiełuszki i Muzeum Powstania Warszawskiego. W czasie rekolekcji najważniejsze było jednak spotkanie z Bogiem w Słowie Bożym, modlitwie, ciszy adoracji Najświętszego Sakramentu oraz codziennej Eucharystii. Opiekunami grup byli klerycy a nauki rekolekcyjne głosiło dwóch neoprezbiterów.

14 września zakończyła się jubileuszowa XXX Warszawska Akademicka Pielgrzymka Metropolitalna na Jasną Górę. 18 grup, które przez 10 dni przebyło prawie 300 kilometrów u stóp Czarnej Madonny witał Arcybiskup Kazimierz Nycz.

15 lipca odbył się pogrzeb zmarłego niespodziewanie ks. Grzegorza Fabińskiego – wikariusza parafii archikatedralnej w Warszawie. Do tragicznego wypadku doszło w czasie wypoczynku w Bułgarii, na jednej z wypraw w paśmie górskim Pirim.

Mszy świętej w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie przewodniczył biskup Piotr Jarecki wraz z licznie zebranymi kapłanami, m. in. kolegami kursowymi zmarłego. Żegnała go rodzina, przyjaciele, personel Szpitala Klinicznego im. Anny Mazowieckiej, w którym pracował jako kapelan. Po eucharystii ciało ks. Fabińskiego przeniesiono do grobu kapłańskiego na Cmentarzu Wolskim.

Ks. Grzegorz Fabiński miał 35 lat, w tym 10 w kapłaństwie. Był magistrem teologii w zakresie historii sztuki. Pracował w parafii w Brwinowie, Matki Bożej Częstochowskiej na Powiślu i archikatedralnej św. Jana Chrzciciela na Starym Mieście. Cieszył się dużym szacunkiem i sympatią swoich parafian, a także każdego, z którym dane mu było się spotkać. Miał wiele pasji (motolotnie, łucznictwo, lekkoatletyka), którymi zarażał innych. Zgodnie ze słowami wypowiedzianymi na mszy przez przyjaciółkę ks. Grzegorza, teraz pewnie siedzi obok św. Piotra, patrzy na nas, uśmiecha się, jak tylko On potrafił, mówiąc: „no dajcie już spokój, Kochani”.

Pracujemy sami i prosimy o wsparcie! 25 czerwca grupa kleryków z Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie wyruszyła do Sandomierza, aby pomagać ofiarom tegorocznej powodzi.

Na miejscu okazało się, że sytuacja poszkodowanych ludzi jest tragiczna. „Jedno wielkie pobojowisko” – tak oceniają to ludzie, którzy pośpieszyli z pomocą najbardziej potrzebującym. Woda dochodziła tu nawet do 7 m, ponad pierwsze piętro. Zagrzybione ściany, drewniane podłogi, które trzeba zrywać, wszędzie błoto. „Pewnego dnia zauważyłem, że na moim podwórku zatrzymała się lodówka, która kilka dni płynęła z nurtem Wisły (rzeka zalała obszar 15 km)” – mówi jeden z mieszkańców.
Pracę przerywa modlitwa i msza święta – w intencji poszkodowanych i tych, którzy pośpieszyli im z pomocą. Na miejscu jest dyrektor Caritasu, ks. Bogusław Pitucha, który opiekuje się wolontariuszami. Każde ręce się przydadzą – do pomocy w wynoszeniu błota z domów, roznoszeniu środków czystości i zwyczajnej rozmowy podtrzymującej na duchu. Nie ma osoby, która nie byłaby potrzebna! „Z Bogiem!” – żegna się kleryk Piotr, który relacjonuje sytuację z Sandomierza i wraca do pracy…

Możesz pomóc nie tylko modlitwą – skontaktuj się z ks. Bogusławem Pituchą i dowiedz się, jak możesz przekazać środki materialne albo samemu wyjechać do pracy: tel. 015 644 55 86; e-mail: sandomierz@caritas.pl

23 czerwca odbyło się zakończenie roku akademickiego 2009/2010. Uroczystości przewodniczył Ksiądz Arcybiskup Kazimierz Nycz – metropolita warszawski.

O godzinie 12. w kościele seminaryjnym rozpoczęła się Msza święta dziękczynna za miniony rok akademicki. Wzięli w niej udział księża profesorowie, klerycy i pracownicy świeccy zatrudnieni w Seminarium. W homilii Ksiądz Arcybiskup podkreślał, że kilkadziesiąt lat temu w Seminarium Warszawskim kształcił się bł. ks. Jerzy Popiełuszko i przykład jego świętego życia podawał za wzór wszystkim obecnym a szczególnie klerykom.

Po Mszy świętej zgromadzeni przeszli do auli, gdzie odbyło się spotkanie podsumowujące rok akademicki. Prefekt ds. studiów – ks. Piotr Burgoński poinformował na wstępie o wynikach w nauce osiągniętych przez kleryków w mijającym roku. Następnie abp Nycz podziękował klerykom za trud włożony w formację intelektualną a profesorom za prowadzone przez cały rok wykłady.

Później Ksiądz Arcybiskup przypomniał zebranym o zmianach personalnych, jakie w nadchodzącym roku czekają Seminarium Warszawskie. Szczególne podziękowania skierował do odchodzącego po 13 latach posługi Księdza Rektora prof. dr hab. Krzysztofa Pawliny. Wyraził wdzięczność za przygotowanie do kapłaństwa setek księży Archidiecezji Warszawskiej a także pokierowanie remontem budynku seminaryjnego przy Krakowskim Przedmieściu. Ks. Pawlina został wcześniej wybrany rektorem Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie Sekcji św. Jana Chrzciciela a w czasie spotkania abp Nycz mianował go również wikariuszem biskupim ds. formacji duchowieństwa. Na stanowisko rektora Seminarium Warszawskiego został mianowany ks. dr Wojciech Bartkowicz – wieloletni prefekt i ojciec duchowny Seminarium.

Oprócz ks. Krzysztofa Pawliny, Ksiądz Arcybiskup podziękował też innym odchodzącym księżom: obecnemu wicerektorowi ks. Tadeuszowi Sowie, który w Seminarium posługiwał przez 3 lata, prefektom – ks. dr Piotrowi Burgońskiemu (od 2005), ks. dr Markowi Danielewskiemu (od 2008), ojcom duchownym – ks. dr Grzegorzowi Ostrowskiemu (od 2003), ks. dr Pawłowi Stępniowi (od 2002) i prokuratorowi – ks. Tomaszowi Sobieckiemu, który swą funkcję pełnił przez 11 lat. Wdzięczność odchodzącym przełożonym wyrazili również klerycy. Każdemu z odchodzących księży ofiarowali pamiątkowy album ze zdjęciami ilustrującymi lata spędzone przez każdego z nich w czasie posługi w Seminarium.

Po spotkaniu na auli wszyscy udali się do refektarza, gdzie odbył się wspólny obiad.

Ks. prałat prof. dr hab. Krzysztof Pawlina, dotychczasowy rektor w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie, mianowany wikariuszem biskupim ds. formacji duchowieństwa i rektorem Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie Sekcja św. Jana Chrzciciela, z zamieszkaniem w domu archidiecezjalnym w Warszawie, przy ul. Kolegiackiej 1.

Ks. prałat Tadeusz Sowa – dotychczasowy wicerektor w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym im. św. Jana Chrzciciela w Warszawie, mianowany proboszczem parafii Najświętszego Zbawiciela w Warszawie, w dekanacie śródmiejskim.

Ks. dr Piotr Burgoński, dotychczasowy prefekt w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie, mianowany rezydentem parafii Najświętszego Zbawiciela w Warszawie, dekanat śródmiejski.

Ks. dr Marek Danielewski dotychczasowy prefekt w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie, mianowany wikariuszem parafii św. Wojciecha w Warszawie, dekanat wolski.

Ks. dr Grzegorz Ostrowski, dotychczasowy ojciec duchowny w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie, mianowany rektorem kościoła Matki Bożej Anielskiej w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach, dekanat lasecki.

Ks. dr Paweł Stępień, dotychczasowy ojciec duchowny w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie, mianowany wicedyrektorem Centrum Edukacyjnego na Bielanach, z zamieszkaniem w Domu Rekolekcyjno-Formacyjnym.

Ks. kanonik Tomasz Sobiecki – dotychczasowy prokurator w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym im. św. Jana Chrzciciela w Warszawie, mianowany proboszczem parafii św. Rocha w Lipkowie, w dekanacie laseckim.

Ks. dr Wojciech Bartkowicz, dotychczas zamieszkały w Domu Rekolekcyjno-Formacyjnym na Bielanach, mianowany rektorem w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

Ks. dr hab. Tomasz Stępień, dotychczasowy rezydent parafii św. Tadeusza Apostoła w Warszawie, dekanat wilanowski, mianowany wicerektorem w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

Ks. kanonik dr Marek Szymula, dotychczasowy rezydent parafii bł. Edwarda Detkensa, dekanat bielański, mianowany wicerektorem i moderatorem roku propedeutycznego w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

Ks. dr Krzysztof Siwek, dotychczasowy rezydent parafii św. Maksymiliana w Warszawie, dekanat służewski, mianowany prefektem w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

Ks. Maciej Czapliński, dotychczasowy rezydent parafii Wniebowzięcia NMP w Michałowicach – Opaczy, dekanat Raszyński, mianowany wychowawcą w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

Ks. lic. Ronald Kasowski, dotychczasowy rezydent parafii Świętej Trójcy w Warszawie, dekanat świętokrzyski, mianowany wychowawcą w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

Ks. Piotr Pietrzak, dotychczasowy wikariusz parafii MB Ostrobramskiej w Warszawie, dekanat jelonkowski, mianowany wychowawcą w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

Ks. prałat Zdzisław Rogoziński, dotychczasowy proboszcz z parafii Narodzenia NMP w Pieczyskach, dekanat czerski, mianowany ojcem duchownym w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie jednocześnie odwołany z urzędu dziekana dekanatu czerskiego.

Ks. kanonik lic. Jakub Szcześniak, dotychczasowy rektor kościoła Matki Bożej Anielskiej w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach, dekanat lasecki, mianowany ojcem duchownym w Wyższym Metropolitalnym Seminarium Duchownym św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

16 czerwca podczas Mszy świętej w kościele seminaryjnym Ksiądz Biskup Tadeusz Pikus udzielił posługi lektoratu i akolitatu alumnom Seminarium Warszawskiego.

W posłudze lektora ustanowiono dwóch kleryków, trzech zaś zostało akolitami. Przyjęcie posługi lektoratu pozwala na wykonywanie czytań mszalnych w zgromadzeniu liturgicznym, natomiast posługa akolitatu wiąże się ze służbą nadzwyczajnego szafarza Eucharystii i służbą przy ołtarzu. Na zakończenie Mszy świętej Biskup Pikus życzył nowym lektorom i akolitom wytrwałości w powołaniu oraz by przyjęta przez nich posługa była pomocą we wsłuchiwaniu się w Słowo Boże i przyjmowanie Ciała i Krwi Chrystusa dla wszystkich wiernych.

W tym seminarium mieszkał…

Przekraczając seminaryjną furtę, idziemy korytarzami, po których chodził kleryk Jerzy, uczymy się w tych samych salach, w których studiował przyszły Męczennik, modlimy się w kościele, w którym przygotowywał się do Święceń zwyczajny Kapłan…

Alfons Popiełuszko przychodzi na świat 14.09.1947 r. w Okopach, w Białostockiem. Wychowuje się w skromnej rodzinie, jako syn Władysława i Marianny. Od dzieciństwa kształtowane są w nim wartości religijne i potrzeba życia sakramentalnego.

Po maturze wstępuje do Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie (24.09.1965 r.). Tu zmienia imię – z Alfonsa na Jurka. Jak wspominają koledzy kursowi, był zwyczajnym klerykiem, życzliwym kolegą. Zawsze można było na niego liczyć: czyścił buty, przynosił śniadanie, starał się sumiennie przykładać do studium, a przed snem śpiewał Godzinki ku czci NMP.

Będąc na drugim roku zostaje wcielony do jednostki specjalnej Ludowego Wojska Polskiego w Bartoszycach. Ma odwagę odmówić dowódcy, gdy ten zakazuje mu modlić się na różańcu. Bierze udział w zakazanych wspólnych modlitwach z klerykami. Jak się zwierzał, w czasie odbywania kar, modlił się za swoich prześladowców.

28 maja 1972 r. w Katedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie, diakon Jerzy przyjmuje święcenia kapłańskie z rąk Prymasa Wyszyńskiego. Do świeżo wyświęconych kapłanów Prymas mówi:

Idziecie w teren bardzo pracowity, gdzie trzeba będzie włożyć ogromnie dużo wysiłku, poświęcenia i ofiary. Życie wasze nie będzie miękkie.

Ksiądz Popiełuszko odprawia Mszę świętą prymicyjną w kościele w Suchowoli. Na obrazku pamiątkowym umieszcza cytat z Ewangelii wg św. Łukasza: Posyła mnie Bóg, abym głosił Ewangelię i leczył rany zbolałych serc. Pracuje w Ząbkach, w Aninie i na warszawskim Żoliborzu. Z powodu słabego zdrowia zostaje nominowany na duszpasterza lekarzy i pielęgniarek. Sprawował Msze święte dla strajkujących robotników w Hucie Warszawa. Jak przyznają koledzy, nie był gwiazdorem, bo i orłem nie był. Nie rwał się do głoszenia kazań i wystąpień publicznych, był skromny, choć po jakimś czasie znany. Rozgłos przyniosły mu comiesięczne msze święte za Ojczyznę, odprawiane w kościele św. Stanisława Kostki. Jeden z księży powiedział wtedy księdzu Jerzemu:

Słuchaj, ty jesteś mały papież, a ten plac będzie nazwany twoim imieniem…

Podczas jednej z tych mszy, za zgodą władz kościelnych, przeprowadził egzorcyzm wypędzający zło z Ojczyzny, Kościoła i świata, podczas którego zwrócił się do wiernych o modlitewne wsparcie. 19 października 1984 r. odprawia ostatnią Mszę świętą w bydgoskiej parafii Polskich Braci Męczenników. W czasie rozważań bolesnych tajemnic różańca mówi słowa, które uważane są za jego duchowy testament:

Módlmy się, byśmy byli wolni od lęku, zastraszenia, ale przede wszystkim od żądzy odwetu i przemocy.

W czasie powrotu do Warszawy, nocą, zostaje uprowadzony i zamordowany przez funkcjonariuszy Departamentu MSW…

Uroczystości pogrzebowe celebruje Prymas Polski Kardynał Józef Glemp, Arcybiskup Metropolita Warszawski i Gnieźnieński, biskupi i kapłani wraz z kilkuset tysiącami wiernych z całej Polski. Na mocy specjalnego Dekretu, ks. Popiełuszko zostaje pochowany przy kościele św. Stanisława Kostki.

Jeden z księży wspomina:

Jurek cierpiał na niską krzepliwość krwi. Podczas jego operacji modliliśmy się, aby swoją krew przelał jako męczennik…

Personel Szpitala Ginekologicznego występuje do Prymasa Polski z pisemną prośbą o wszczęcie procesu beatyfikacyjnego ich kapelana. Kardynał Glemp najpierw powołuje Komisję Historyczną celem zebrania i oceny materiałów dowodowych, a w 1997 r. inicjuje etap krajowy procesu beatyfikacyjnego. W czerwcu ur. zostaje złożone Positio super martyrio Servi Dei Georgii Popiełuszko w watykańskiej Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych do dyskusji teologicznej.
W maju 2002 r. kard. Joseph Ratzinger, odwiedzając grób ks. Jerzego, wpisuje w księdze pamiątkowej następujące słowa: Niech Pan błogosławi Polskę, dając jej kapłanów w duchu ewangelicznym Popiełuszki.
Na zakończenie tegorocznego dnia otwartego w seminarium, arcybiskup Kazimierz Nycz odsłania tablicę pamiątkową ku czci bł. ks. Jerzego Popiełuszki. Padają przy tym wymowne słowa skierowane do alumnów:

(…) żebyście wiedzieli, że w tym domu mieszkał kleryk, który – będąc księdzem – umarł za wiarę. Żebyście wiedzieli, że w tym miejscu można się przygotować do świętego kapłaństwa. On dobrze się do tego przygotował…

]]> http://www.wmsd.waw.pl/beatyfikacja-ksiedza-jerzego-2/feed 0 http://www.wmsd.waw.pl/kard-adam-majda-w-seminarium-warszawskim http://www.wmsd.waw.pl/kard-adam-majda-w-seminarium-warszawskim#comments Fri, 04 Jun 2010 07:35:24 +0000 Piotr Rymuza http://www.wmsd.waw.pl/?p=1442

4 czerwca o godzinie 8. Mszy świętej w kościele seminaryjnym przewodniczył Kardynał Adam Majda, który przybył na uroczystości beatyfikacyjne Sługi Bożego Księdza Jerzego Popiełuszki odbywające się w najbliższą niedzielę. Z Księdzem Kardynałem goszczą w Seminarium Warszawskim także ks. infułat Wiesław Wyszowadzki z Londynu i ks. Tadeusz Majda – brat purpurata.

W homilii kard. Majda wyraził na początku ogromną radość z możliwości modlitwy w seminarium, w którym dojrzewają powołania do kapłaństwa. Wspominał także swoje przeżycia, gdy jako młody ksiądz dowiedział się o zamordowaniu przez komunistów ks. Jerzego Popiełuszki. “To było dla mnie bardzo ważne, żeby być w niedzielę w Warszawie” – mówił Ksiądz Kardynał. Na koniec wszystkim zebranym a szczególnie klerykom życzył równie odważnej i pełnej poświęcenia wiary, jaką odznaczał się ks. Popiełuszko.