Sympozjum naukowe nt. kapłaństwa

W sobotę, w Kościele Seminaryjnym w Warszawie, odbyło się sympozjum naukowe pt. „Oddać siebie, dawać Boga. Kapłaństwo”. Sympozjum, jak co roku, zorganizowało Wyższe Metropolitalne Seminarium Duchowne św. Jana Chrzciciela i Papieski Wydział Teologiczny w Warszawie. Sympozjum rozpoczęła Msza święta, której przewodniczył Arcybiskup Kazimierz Nycz. Odnosząc się do przeżywanego przez Kościół Roku Kapłańskiego wezwał on zgromadzonych na Mszy kapłanów i kleryków do właściwego przeżywania kapłaństwa jako ofiary i daru z siebie. Za przykład do naśladowania podał postacie św. Jana Marii Vianney’a, św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego oraz Jana Pawła II i ks. Jerzego Popiełuszki, których kapłaństwo było świadomym wybieraniem Boga i rezygnowaniem z siebie.

Po Mszy rozpoczęły się wykłady podzielone na dwie sesje, którym przewodniczył Rektor Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie ks. prof. dr hab. Jan Miazek. Pierwszą, zatytułowaną „Słudzy ofiary” otworzył ks. prof. dr hab. Henryk Witczyk z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Wygłosił wykład „Jaki Arcykapłan jest nam potrzebny?”, w którym opierając się na tekstach zaczerpniętych ze Starego i Nowego Testamentu wskazywał, że kapłan dzisiaj powinien odznaczać się przede wszystkim miłosierdziem wobec ludzi i wiarygodnością wobec Boga. Wskazywał na kapłaństwo jako nade wszystko kapłaństwo ofiary i pokornej służby.

Drugi wykład pierwszej sesji zatytułowany „Eucharystyczny kształt posługi kapłańskiej” wygłosił dominikanin, o. prof. dr hab. Jacek Salij z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. W swym wystąpieniu oparł się o List Ojca Świętego Jana Pawła II do kapłanów na Wielki Czwartek 2005 roku. Na jego podstawie wymienił główne elementy posługi kapłańskiej jakimi są dziękczynienie Bogu, zawierzenie Maryi, dążenie do świętości i nieustanne świadczenie o Chrystusie w świecie. Sens kapłaństwa leży w zdolności do złożenia ofiary z siebie na wzór Ofiary złożonej i ciągle składanej przez Jezusa.

Druga sesja sympozjum – „Prorocy Słowa” – była poświęcona w dużej mierze roli skutecznego i właściwego przekazu Słowa Bożego we wzroście aktywności wiernych. Ks. dr Andrzej Draguła z Uniwersytetu Szczecińskiego poprowadził wykład nt. „Co w sercu, to na języku”. Prelegent zauważył, że niejednokrotnie głoszone w kościołach homilie, nie odnoszą się w żaden sposób do życia codziennego poza Wspólnotą. Są to często słowa oderwane od codziennej rzeczywistości trosk i radości wiernych, co uniemożliwia nawiązanie z nimi właściwego kontaktu i dotarcie do nich z Dobrą Nowiną. W kolejnym wykładzie – „Komunikatywność. Z obawy przed kościelnym slangiem” – dr hab. Dorota Zdunkiewicz-Jedynak z Uniwersytetu Warszawskiego skupiła się na związku między komunikatywnością przekazu a właściwym odbiorem kazań przez wiernych. Język homilii nie może być według prelegentki nieautentyczny. Ksiądz nie może w niej używać słów nie zrozumiałych nie tylko dla słuchaczy, ale też często dla siebie. Podstawą jest jasność i zwięzłość przekazu. Szczególnie ludzi młodych nie można zrażać językiem nabrzmiałym teologią a jednocześnie niedopuszczalne jest operowanie slangiem młodzieżowym, którego się nie rozumie.

Po krótkiej przerwie, rozpoczęła się dyskusja panelowa nt. „Kapłaństwo w XXI wieku”, którą poprowadził dr Tomasz Terlikowski. Prelegenci dyskutowali w jej trakcie nad autentycznością kapłaństwa dzisiaj a także, w oparciu o przykład św. Jana Marii Vianney’a, nad rolą modlitwy i postu w życiu chrześcijanina. Na zakończenie Rektor Seminarium Metropolitalnego ks. prof. dr hab. Krzysztof Pawlina podziękował prelegentom i wszystkim słuchaczom za przybycie na sympozjum. Spotkanie zakończył modlitwą za kapłanów.