Po powrocie z asyst, we wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych, klerycy udali się na groby kapłanów, spoczywających na warszawskich cmentarzach. Gdy będziemy na cmentarzach, szukajmy tam sensu naszego życia i drogi do świętości – zaapelował kard. Kazimierz Nycz w wygłoszonym w poniedziałek orędziu na uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny. Rok 2011 nazwał rokiem wspominania wielkich świętych.

My w sposób szczególny uczciliśmy pamięć księży, których pamiętamy z seminarium: ks. Leonarda Ostrowskiego, ks. prof. Andrzeja Santorskiego, ks. prof. Ryszarda Rumianka i ks. Wiesława Kwietnia. Wieczorem, kard. Kazimierz Nycz odprawił w Archikatedrze Warszawskiej mszę św. z procesją w intencji zmarłych arcybiskupów, prezydentów i książąt mazowieckich, których groby są w kryptach i w podziemiach katedry.

Dzień później, w czasie Mszy św. gregoriańskiej, modliliśmy się za zmarłych księży posługujących w Seminarium. Mszy św. przewodniczył ks. Janusz Bodzon, Wicekanclerz Kurii Metropolitalnej. Ks. Henryk Małecki, moderator wydziałów duszpasterskich i dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego, wygłosił kazanie wspominające śp. ks. Andrzeja Santorskiego, wieloletniego wykładowcę teologii dogmatycznej i teologii życia wewnętrznego.

Pogrzeb ks. prof. Andrzeja Santorskiego: http://www.wmsd.waw.pl/%E2%80%A0-ksiadz-andrzej-santorski

6 maja o godzinie 11.00 w kaplicy na terenie zakładu opieki nad ociemniałymi w podwarszawskich Laskach odbył się pogrzeb Księdza Infułata Andrzeja Santorskiego. Zmarły był wieloletnim wykładowcą teologii dogmatycznej na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie, Uniwersytecie Stefana Kardynała Wyszyńskiego oraz w wielu nowicjatach zakonnych. Mszy świętej przewodniczył Kazimierz Kardynał Nycz, który przypomniał licznie zgromadzonym, że Ksiądz Andrzej uczył równo 50 roczników przyszłych kapłanów.

Homilię wygłosił Ksiądz Henryk Małecki, który niegdyś był wikarym w parafii w Izabelinie, gdzie Ksiądz Andrzej pełnił funkcję proboszcza. Wielokrotnie podkreślał on pokorną osobowość zmarłego kapłana oraz umiłowanie Eucharystii i posługi ludziom.
W czasie przemówień na zakończenie Mszy świętej, Ksiądz Krzysztof Pawlina, prorektor PWTW, podziękował zmarłemu za ofiarną posługę wśród ludzi i przypomniał jego myśl przewodnią: Deo gratias – Bogu niech będą dzięki!. Ksiądz Andrzej zawsze podkreślał, że dziękczynienie Bogu za wszystko jest nieodłącznym elementem życia człowieka, a tym bardziej życia chrześcijanina.

10 marca zmarł Ksiądz Prałat Wiesław Kwiecień, były proboszcz Parafii Nawiedzenia NMP na Przyrynku w Warszawie, długoletni moderator wspólnoty Kana Galilejska i Ruchu Światło-Życie Archidiecezji Warszawskiej. Od wielu lat był spowiednikiem w naszym Seminarium. W maju zeszłego roku głosił dzień skupienia dla wspólnoty seminaryjnej.

Ksiądz Wiesław Kwiecień urodził się w 1943 roku w Brzustowcu koło Drzewicy w powiecie opoczyńskim. Uzyskał licencjat teologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Były duszpasterz środowisk medycznych i ruchu „Światło-Życie”, kapelan Domu Wysłużonego Pracownika Służby Zdrowia w Warszawie przy ul. Elekcyjnej i Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Warszawie przy ul. Kondratowicza, duszpasterz rzemieślników oraz proboszcz parafii Nawiedzenia Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Warszawie na Nowym Mieście. Przed śmiercią rezydent oraz duszpasterz dziewic i wdów konsekrowanych. Przeżył 68 lat, w tym 44 w kapłaństwie.

Pogrzeb odbędzie się w kościele Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny, ul. Przyrynek 2, we wtorek, 15 marca o godzinie 11:00. Pochówek będzie miał miejsce na cmentarzu na Powązkach.

15 lipca odbył się pogrzeb zmarłego niespodziewanie ks. Grzegorza Fabińskiego – wikariusza parafii archikatedralnej w Warszawie. Do tragicznego wypadku doszło w czasie wypoczynku w Bułgarii, na jednej z wypraw w paśmie górskim Pirim.

Mszy świętej w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie przewodniczył biskup Piotr Jarecki wraz z licznie zebranymi kapłanami, m. in. kolegami kursowymi zmarłego. Żegnała go rodzina, przyjaciele, personel Szpitala Klinicznego im. Anny Mazowieckiej, w którym pracował jako kapelan. Po eucharystii ciało ks. Fabińskiego przeniesiono do grobu kapłańskiego na Cmentarzu Wolskim.

Ks. Grzegorz Fabiński miał 35 lat, w tym 10 w kapłaństwie. Był magistrem teologii w zakresie historii sztuki. Pracował w parafii w Brwinowie, Matki Bożej Częstochowskiej na Powiślu i archikatedralnej św. Jana Chrzciciela na Starym Mieście. Cieszył się dużym szacunkiem i sympatią swoich parafian, a także każdego, z którym dane mu było się spotkać. Miał wiele pasji (motolotnie, łucznictwo, lekkoatletyka), którymi zarażał innych. Zgodnie ze słowami wypowiedzianymi na mszy przez przyjaciółkę ks. Grzegorza, teraz pewnie siedzi obok św. Piotra, patrzy na nas, uśmiecha się, jak tylko On potrafił, mówiąc: „no dajcie już spokój, Kochani”.

W czwartek 22 kwietnia odbyły się uroczystości pogrzebowe, zmarłego tragicznie 10 kwietnia rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, ks. prof. dr hab. Ryszarda Rumianka.

O godzinie 9.30 rozpoczęła się msza żałobna w kościele pw. Najświętszej Maryi Panny na Bielanach dla wspólnoty akademickiej. Mszy przewodniczył Arcybiskup Kazimierz Nycz – Metropolita Warszawski, a homilię wygłosił Arcybiskup Stanisław Gądecki – Metropolita Poznański. We mszy wziął też udział Józef Kardynał Glemp, minister nauki i szkolnictwa wyższego – prof. dr hab. Barbara Kudrycka, wiceminister edukacji Włodzimierz Marciniak, parlamentarzyści, przedstawiciele Kancelarii Prezydenta RP, marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik, rektorzy uczelni wyższych, licznie zgromadzeni księża, przyjaciele i znajomi zmarłego oraz studenci UKSW i mieszkańcy Warszawy. Mszę poprzedziła uroczystość odznaczenia Księdza Profesora Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Arcybiskup Gądecki rozpoczynając homilię, zaznaczył że ks. Ryszard Rumianek był człowiekiem pokornym o wielkiej miłości do rodziców oraz ojczyzny. Nie bał się prosić o pomoc w sprawach, w których czuł się niekompetentny, wynosząc tę cechę z domu rodzinnego. Przechodząc do wydarzeń poprzedzających tragiczny wypadek samolotu pod Smoleńskiem, Arcybiskup powiedział, że ks. Ryszarda ogarnęło dziwne przeczucie w przeddzień wylotu do Katynia. Poszedł do spowiedzi oraz wyłożył testament na biurko.

Starając się nakreślić sylwetkę ks. Ryszarda abp Gądecki podał przykład drogi ukrywającej się za wysokim wzgórzem, której nie można dostrzec. Można tylko wierzyć w to, że znaki, które na niej stoją są prawdziwe i prowadzą do interesującej nas rzeczywistości. Powiedział, że ksiądz Rektor był człowiekiem, który nie zatrzymywał się, i nie zastanawiał, czy warto dalej tą drogą podążać, lecz ufał wszystkim znakom, które Bóg postawił na tej drodze. Nie miał wątpliwości, że wierząc zyskujemy wszystko, gdyż człowiek bez wiary podobny jest do człowieka bez celu.

Droga powołania ks. Ryszarda rozpoczęła się, gdy za radą Ojca Jezuity wstąpił do Seminarium Duchownego w Warszawie. Po święceniach przyjętych w 1972 r. wraz z przyszłym błogosławionym ks. Jerzym Popiełuszką, jako swoje motto przyjął słowa: „Cokolwiek czynisz, czyń rozważnie i przewiduj koniec”. Był on człowiekiem, który ponad wszystko pragnął być kapłanem. Abp Gądecki wspomniał, że każde kapłaństwo odbywa się na trzech płaszczyznach (prorockiej, królewskiej i kapłańskiej). Krótko nakreślając główną treść każdego sposobu pojęcia kapłaństwa, podał przykłady króla Salomona, powołania proroka Jeremiasza oraz fragment Listu do Hebrajczyków mówiący o składaniu ofiar. Powiedział, że zaangażowanie kapłańskie, to sprawa ciała i krwi, czyli całej osoby.

Ksiądz Ryszard po 2 latach wikariatu udał się na studia w Rzymie, potem w Jerozolimie, gdzie obronił doktorat z teologii biblijnej. W latach 1979-1982 był prefektem, a potem w latach 1982-1994 wicerektorem Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie. Zawsze był otwartym człowiekiem. Pełniąc funkcję przełożonego seminarium znosił nieustanne pukanie kleryków do jego drzwi. W kolejnych latach jego kapłaństwa pełnił funkcję ekonoma Archidiecezji Warszawskiej, lecz zasadniczo był osobą poświęconą nauce. W 1995 roku habilitował się w zakresie teologii biblijno-pastoralnej, 1998 roku został profesorem nadzwyczajnym ATK, aż wreszcie w 2002 roku otrzymał tytuł profesora nauk teologicznych. Pośród licznych obowiązków, wiele razy oprowadzał pielgrzymki po Ziemi Świętej. Owocem tej posługi są dwie jego książki, „Brama do Nieba” oraz „Śladami Jezusa”. Ks. Ryszard przyczynił się także do powołania Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Urząd Rektora tej uczelni sprawował od 5 lat w duchu miłości, jedności i służby człowiekowi. Rozwijał wiele kierunków. Jego zasługą jest powstanie nowego kampusu uczelni przy ul. Wóycickiego. Zajęcia ze Starego Testamentu prowadził z ogromną pasją, starając się zainteresować studentów Pismem Świętym. Na egzaminach nigdy nie oblewał, gdyż jak twierdził, nie chciał przysparzać Kościołowi kolejnych wrogów. Lubił żartować. Był wzorem prawdziwego teologa, a obce mu było chłodne podejście do Pisma Świętego, przez co był bardzo lubiany. Jako prawdziwy kapłan potrafił rzeczywiście kochać, pracować, modlić się i cierpieć dla Kościoła. Przeżył 62 lata w tym 37 w kapłaństwie. Abp Gądecki streszczając jego życie zacytował znanego poetę, bpa Adama Naruszewicza:

Nie ten żył długo, kto liczne miał lata,
lecz ten, kto zrobił dużo dla tego świata.

Homileta nawiązał do tragedii pod Smoleńskiem. Powiedział, że ból i refleksje po tym wydarzeniu należy przemienić w początek nawrócenia. Cytując fragment Ewangelii o wieży w Siloam – „jeśli się nie nawrócicie, tak samo zginiecie”, powiedział że odpowiedzią człowieka wiary nie może być lamentowanie, lecz nawrócenie, czyli przemyślenie swojego dotychczasowego życia. Apelował o tym w słowach, aby po tej tragedii nawrócić się, czyli nie żyć jak wszyscy, nie usprawiedliwiać swoich dwuznacznych działań, nie opierać się na sądzie ludzi, lecz na sądzie Bożym. Szukać nowego stylu życia, co jest naszym duchowym zadaniem.

Sam pogrzeb Księdza Profesora Rumianka rozpoczęła msza święta sprawowana w jego parafialnym kościele pw. św. Franciszka z Asyżu na Okęciu. Mszy pogrzebowej przewodniczył Arcybiskup Henryk Hoser – ordynariusz diecezji warszawsko-praskiej. We mszy wzięli też udział Arcybiskup Stanisław Gądecki, który wygłosił kazanie i Biskup Tadeusz Pikus.

Na koniec mszy głos zabrali m. in. ks. Władysław Nowicki – proboszcz parafii św. Franciszka, z której pochodził ks. Ryszard Rumianek oraz ks. Krzysztof Pawlina, rektor Seminarium Warszawskiego, w którym przez długie lata mieszkał tragicznie zmarły. Ks. Pawlina wspominał wspólną kolację po Wigilii Paschalnej sprzed kliku lat, na której oprócz ks. Rumianka była też obecna para prezydencka – Lech i Maria Kaczyńscy. Ksiądz Ryszard Rumianek miał wtedy ofiarować Panu Prezydentowi przewodnik po Ziemi Świętej własnego autorstwa. Ks. Pawlina powiedział, że ów przewodnik zapewne leży gdzieś w prezydenckiej bibliotece, ale teraz nie jest już potrzebny. „Ksiądz Ryszard sam oprowadza teraz grupę dziewięćdziesięciu pięciu tragicznie zmarłych pod Smoleńskiem osób po Ziemi Obiecanej w niebie”.

Po mszy trumnę z ciałem Księdza Profesora Rumianka przewieziono na cmentarz w Pyrach, gdzie spoczął w rodzinnym grobie wraz z rodzicami i starszym bratem (kwatera A-2-3).

W niedzielę 18 kwietnia, od godziny 2. do 3. w nocy klerycy z Seminarium Warszawskiego czuwali i modlili się przy wystawionych w Archikatedrze św. Jana w Warszawie trumnach pary prezydenckiej. Modlitwę poprowadził wraz a alumnami ojciec duchowny Seminarium – ks. Grzegorz Ostrowski. Oprócz modlitwy, klerycy przez całą noc pomagali w organizacji oddawania hołdu Marii i Lechowi Kaczyńskim przez setki Polaków.

12 kwietnia o godzinie 8., w kościele seminaryjnym przy Krakowskim Przedmieściu odbyła się Msza święta żałobna w intencji Księdza Profesora Ryszarda Rumianka i pozostałych ofiar sobotniej katastrofy lotniczej pod Smoleńskiem. Wspólnej modlitwie przewodniczył Ksiądz Biskup Tadeusz Pikus. We Mszy świętej wzięli też udział księża profesorowie Seminarium Warszawskiego, klerycy i licznie zebrani wierni, w tym studenci Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, którego rektorem od 2005 roku był Ksiądz Rumianek.

W homilii Ksiądz Biskup Tadeusz Pikus oddał cześć zmarłemu Kapłanowi – wybitnemu polskiemu bibliście i wszystkim poległym pod Smoleńskiem. Przypomniał jak bliscy byli Księdzu Profesorowi klerycy, których był wicerektorem i Seminarium przy Krakowskim Przedmieściu, w którym mieszkał od przeszło trzydziestu lat. Nawiązując do Ewangelii, powiedział, że śmierć choć rani i często, szczególnie w przypadku osób bliskich, wydaje się niezrozumiała, to stanowi dla tych, którzy odeszli „powtórne narodziny”.

Na koniec Eucharystii Ksiądz Krzysztof Pawlina – rektor Seminarium Warszawskiego jeszcze raz poprosił wszystkich zgromadzonych o modlitwę w intencji zmarłych, ale także ich rodzin, przyjaciół i całej, pogrążonej w żałobie ojczyzny. Poinformował jednocześnie, że kościół seminaryjny przy Krakowskim Przedmieściu 52/54 będzie w najbliższych dniach otwarty dla wszystkich potrzebujących miejsca wyciszenia i modlitwy.

W katastrofie lotniczej prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem,  zginął wieloletni domownik Seminarium Warszawskiego przy Krakowskim Przedmieściu – ks. prałat prof. dr hab. Ryszard Rumianek, Rektor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, kawaler Krzyża Oficerskiego Orderu Odrodzenia Polski. Przeżył 62 lata, z czego w kapłaństwie 37.

Ks. prałat prof. dr hab. Ryszard Rumianek urodził się 7 listopada 1947 roku w Warszawie. W 1971 roku uzyskał tytuł magistra teologii w zakresie biblistyki na Akademii Teologii Katolickiej. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk Stefana Kardynała Wyszyńskiego 28 maja 1972 roku w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie. Po święceniach pełnił funkcję wikariusza w parafii Wniebowzięcia N.M.P. w Konstancinie.

Następnie odbył studia stacjonarne w Pontificium Institutum Biblicum w Rzymie, gdzie uzyskał licencjat nauk biblijnych w 1977 roku. Studia kontynuował we Franciszkańskim Studium Biblijnym w Jerozolimie. Doktorat z teologii zdobył na Gregorianum w Rzymie w 1979 roku, a w 1995 roku habilitował się w zakresie teologii biblijno-pastoralnej na Papieskim Wydziale Teologicznym w Warszawie. W 1998 roku nadano mu tytuł profesora nadzwyczajnego Akademii Teologii Katolickiej. Od 1996 roku docent a od 2000 roku profesor nadzwyczajny PWTW. W 2005 roku został mianowany rektorem Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, prowadząc ciągle wykłady z Pisma Świętego na PWTW i UKSW.

W latach 1979-1982 Ksiądz Profesor był prefektem diakonów Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego Św. Jana Chrzciciela w Warszawie, a w latach 1982-1994 wicerektorem tegoż Seminarium. W latach 1994-2005 pełnił funkcję ekonoma Archidiecezji Warszawskiej. Był przewodniczącym Rady w Fundacji im. Prymasa Tysiąclecia i zasiadał w roli członka w Radzie ds. Ekonomicznych Kurii Metropolitalnej Warszawskiej. W 1988 roku został odznaczony przywilejem noszenia rokiety, mantoletu i pierścienia. Od roku 1995 kanonik honorowy Kapituły Metropolitalnej Warszawskiej. W 2009 roku, za wybitne zasługi w działalności naukowo-dydaktycznej i osiągnięcia w pracy duszpasterskiej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Aż do tragicznej śmierci 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie lotniczej prezydenckiego samolotu pod Smoleńskiem rezydent w parafii archikatedralnej św. Jana Chrzciciela przy kościele seminaryjnym, na stałe mieszkający w Seminarium Warszawskim przy Krakowskim Przedmieściu 52/54. Przeżył 62 lata, z czego w kapłaństwie 37.

Informacje o pogrzebie ks. prof. Ryszrada Rumianka

10 kwietnia o godz. 19.00 w Archikatedrze Warszawskiej św. Jana Chrzciciela przy ul. Świętojańskiej na Starym Mieście odprawiona zostanie Msza święta w intencji tragicznie zmarłych w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Eucharystii przewodniczyć będzie Arcybiskup Kazimierz Nycz – Metropolita Warszawski.

Msza św. w intencji śp. Ordynariusza Wojskowego i wszystkich ofiar katastrofy odbędzie się też 10 kwietnia w Katedrze Polowej Wojska Polskiego przy ul. Długiej 13/15 o godz. 18.00. Mszy św. przewodniczyć będzie Nuncjusz Apostolski w Polsce – Arcybiskup Józef Kowalczyk. 11 kwietnia o godz. 15.00, w Niedzielę Miłosierdzia Bożego, zostanie odprawiona uroczysta Msza święta żałobna w intencji Rzeczpospolitej i wszystkich ofiar katastrofy lotniczej, u zbiegu ulic Deotymy i Górczewskiej w Warszawie. Więcej informacji na stronach Archidiecezji Warszawskiej http://www.archidiecezja.warszawa.pl/

W poniedziałek 12 kwietnia o godz. 8.00 w kościele seminaryjnym przy Krakowskim Przedmieściu 52/54 zostanie odprawiona Msza święta żałobna za duszę ks. prof. dr hab. Ryszarda Rumianka, rektora UKSW, dla wspólnoty seminaryjnej.

19 listopada w kościele seminaryjnym w Warszawie odbył się pogrzeb Księdza Prałata Leonarda Ostrowskiego. Mszy świętej pogrzebowej przewodniczył Ksiądz Arcybiskup Kazimierz Nycz, Metropolita Warszawski. Mszę koncelebrował z Biskupem Marianem Dusiem, Biskupem Tadeuszem Pikusem oraz ponad stu księżmi. W ofierze eucharystycznej wzięła też udział Rodzina, alumni Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego, seminarium „Redemptoris Mater” i licznie zgromadzeni wierni.

Homilię wygłosił Ksiądz Rektor Krzysztof Pawlina. Przypomniał on życie zmarłego Księdza Leonarda począwszy od trudnych lat studiów seminaryjnych w czasie II Wojny Światowej, okres pracy naukowej i wykładów, aż po ostatnie tygodnie życia spędzone w warszawskim Seminarium. Ksiądz Rektor podkreślił pokorę i niespotykaną pobożność z jaką zmarły wypełniał swoją posługę jako gorliwego kapłana i wybitnego wykładowcy. Życie Księdza Leonarda określił jako „skierowane zawsze ku górze”.

Na koniec Mszy świętej Kanclerz Kurii Metropolitalnej – Ksiądz Prałat Grzegorz Kalwarczyk odczytał testament Księdza Leonarda Ostrowskiego, po czym Ksiądz Arcybiskup jeszcze raz podziękował za dar kapłaństwa zmarłego kapłana. Po Mszy Ciało księdza Leonarda zostało przewiezione na Cmentarz Powązkowski, gdzie zostało złożone w rodzinnym grobie.