W dniach 1-3 kwietnia odbyły się w Slomczynie k/Konstancina rekolekcje powołaniowe. Organizatorem był Wydział Duszpasterstwa Dzieci i Młodzieży Archidiecezji Warszawskiej, natomiast prowadził je ks. Ronald Kasowski, prefekt Seminarium, oraz grupa kleryków. W rekolekcjach wzięło udział 21 mężczyzn z naszej Archidiecezji.

Rekolekcje rozpoczęły się Drogą Krzyżową odprawioną w terenie, po drogach podwarszawskiej parafii. Głoszone konferencje przybliżały uczestnikom drogę powołania i życia kleryckiego. Ważnym punktem było rozważanie Pisma świętego, szczególnie tekstów dotyczących powołania. Nie bez znaczenia pozostała też możliwość swobodnej rozmowy z klerykami. Jak się okazało, kleryk i ksiądz to też ludzie, z którymi da się normalnie pogadać.
W podsumowaniu uczestnicy cenili wspólne modlitwy, Msze św., ciszę i piękno okolicy, sprzyjające poznawaniu Bożego głosu w ich życiu.
Jaki procent spośród nich zapuka do seminaryjnej furty? Bóg jeden wie. Natomiast mamy nadzieję, że uczestnicy rekolekcji bardziej świadomie odpowiedzą na głos jakiegokolwiek życiowego powołania.

W dniach 22-24 marca klerycy prowadzili rekolekcje wielkopostne dla gimnazjalistów. Mówiliśmy o fałszywym obrazie Pana Boga, grzechu, który jest przyczyną złych relacji z Jezusem i wartościach chrześcijańskich, które warto wyznawać na co dzień.

Staraliśmy się podzielić doświadczeniem Boga w konkretnych wydarzeniach naszego życia. Mamy nadzieję, że dzielenie się refleksją nad Bożym Słowem wywołało w młodych ludzi pragnienie wypłynięcia na głębie, do czego zaprasza ich Chrystus. Resztę dopełni Duch Święty! Wzięło w nich udział 10 szkół znajdujących się na terenie następujących parafii:

W rekolekcjach wzięło udział 10 szkół znajdujących się na terenie następujących parafii:

• Św. Zygmunta w Słomczynie
• Wniebowzięcia NMP w Michałowicach
• Św. Trójcy w Chynowie
• NMP Wspomożycielki Wiernych na Chomiczówce
• Niepokalanego Poczęcia NMP na Wrzecionie
• Narodzenia NMP w Komorowie
• Św. Józefa w Ursusie
• Św. Trójcy w Belsku
• Ofiarowania Pańskiego na Ursynowie
• Jana Kantego

W Środę Popielcową rozpoczęły się rekolekcje wielkopostne dla naszej wspólnoty seminaryjnej. Prowadził je ks. Marcos Andre Nascimento Silva, prefekt Seminarium Misyjnego Redemptoris Mater i wykładowca charytologii w naszym seminarium. Myślą przewodnią był prolog Ewangelii wg św. Jana: A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas (J 1, 14). Czas wielkopostnej zadumy stanowiły refleksje nad słuchaniem Głosu Pana Boga na podstawie Adhortacji Apostolskiej Verbum Domini, wydanej niedawno przez Benedykta XVI.

Ks. Marcos od samego początku zwracał uwagę na potrzebę indywidualnego, osobistego kontaktu z Panem Bogiem, który mówi do każdego z nas przez Słowo. Dobra Nowina to dobra wiadomość, która zmienia nasze życie. Pytanie fundamentalne: Kim jest dla mnie Jezus? Nie chodzi tu o udzielanie gotowych odpowiedzi, posługując się tezami z egzaminu ex universa theologia. Świat czeka na ludzi, którzy w swoim życiu doświadczyli działania łaski Chrystusa i chcą się Nim dzielić.
W programie znalazł się także film: Ludzie Boga, pokazujący fascynację Bogiem i powołaniem w trudnych miejscach, dotkniętych wojną i konfliktami politycznymi.
Był to czas bezpośredniego przygotowania kursu III i IV na przyjęcie w niedzielę posług – lektoratu i akolitatu.

Od wieczora 26. do 30 września odbywały się w Seminarium warszawskim rekolekcje na rozpoczęcie nowego roku formacyjnego. Poprowadził je ks. Kazimierz Kalinowski – były proboszcz parafii św. Zygmunta w Warszawie.

„Bóg kazał Mojżeszowi wyprowadzić lud na pustynię. Żeby rekolekcje miały sens, musicie wyjść na pustynię i adorować Pana!” – jasno postawił sprawę Ojciec Rekolekcjonista. Od początku rekolekcji, ks. Kazimierz zwracał uwagę na ogromną wartość adoracji i osobistej modlitwy. „Jeśli nie będę człowiekiem adoracji, będę słaby i nie będę umiał płynąć pod prąd” – mówił. Na adoracji człowiek staje się prawdziwym księdzem.

Poniedziałkowy poranek rozpoczął się od pytania: „Jakim księdzem chcesz być?” Zdarza się, że czerpiemy wzór z napotkanych duszpasterzy, ale to nie oni powołują. To Jezus powiedział: „Pójdź za Mną”. Jeśli chcesz być podobny do jakiegoś księdza, będziesz nisko latał. Biorąc przykład z Jezusa – wzoru Kapłana – można realizować prawdziwe życie kapłańskie. Rekolekcjonista prowokował do zastanowienia się, jaka jest moja odpowiedź na powołanie. Nie można troszeczkę pójść za Jezusem, troszeczkę dla Niego umrzeć. Nie można także uciekać przed swoim powołaniem. A już na pewno nie można iść do kapłaństwa z zaściankowego wygodnictwa. Chrystus wie, co jest w moim sercu, ale co ja myślę o swoim powołaniu?

W rozmowie nt. niskich lotów księdza, ks. Kazimierz poruszył problem zgryźliwości, arogancji i zgorzkniałości kapłanów, którzy – będąc młodymi – już stali się starymi. Stary, zgryźliwy człowiek to jego zdaniem arcydzieło Diabła. Ksiądz to nie tylko ten, kto przewozi na drugi brzeg, kto toczy spór ze światem. Musi on być świadkiem głoszonej prawdy – współczesny św. Szczepan wołający: Widzę niebo otwarte. Aby móc coś takiego wyznać, nie tylko trzeba się wykazać męstwem, ale faktycznie widzieć Boga przez otwarte niebo.

We wtorek przeżywaliśmy liturgiczne wspomnienie męczeńskiej śmierci św. Wacława. Rekolekcjonista zatrzymał się nad osobą bł. ks. Jerzego Popiełuszki – szczególnego mieszkańca seminaryjnego domu. Zwrócił uwagę na jego poświęcenie ludziom i determinację. Już starożytni twierdzili, że istotę żywą poznajemy po tym, jak się odżywia. Nie samym chlebem żyje człowiek, ale czymś, czego sam nie jest w stanie wyprodukować – Słowem Bożym, przypominał Jezus swoim uczniom. Relacja do Boga jest pokarmem, której potrzebuje człowiek. Jeśli jest powołany do kapłaństwa, tym bardziej tego pokarmu potrzebuje.

Środowe konferencje poświęcone były zagadnieniu odpowiedzialności za Eucharystię – niebywałej bliskości Boga. Eucharystia jest aktualizacją wydarzeń. Pod znakami sakramentalnymi dokonało się to, co miało się dopiero wydarzyć w Wielki Piątek i Niedzielę Zmartwychwstania. Dokonuje się to każdorazowo na Ołtarzu. Tymczasem my mamy tendencję lekceważyć i powierzchownie traktować święte Tajemnice. Centrum życia i działalności księdza jest Eucharystia. Pozostałe sprawy – katechizacja, duszpasterstwo, troska o biednych – są ważne, ale drugorzędne.

Rekolekcje zakończyły się w czwartkowy poranek – wspólną modlitwą Jutrzni.

Od 16 do 22 sierpnia odbyły się w Seminarium Warszawskim rekolekcje dla uczestników Kursu Lektorskiego. W tym czasie kandydaci na lektorów  pogłębiali swoją wiedzę o Piśmie Świętym, liturgii. Uczyli się wspólnie odmawiać brewiarz. Poznawali historię Warszawy zwiedzając m. in. Stare Miasto, Muzeum Bł. Księdza Jerzego Popiełuszki i Muzeum Powstania Warszawskiego. W czasie rekolekcji najważniejsze było jednak spotkanie z Bogiem w Słowie Bożym, modlitwie, ciszy adoracji Najświętszego Sakramentu oraz codziennej Eucharystii. Opiekunami grup byli klerycy a nauki rekolekcyjne głosiło dwóch neoprezbiterów.

W piątek, 26 marca odbył się kolejny dzień skupienia dla kleryków Seminarium Warszawskiego. Rekolekcje poprowadził Brat Moris ze wspólnoty Małych Braci Jezusa. W konferencjach zwrócił uwagę na fakt, że wolność nie jest grą, a wiara nie jest ozdobą. Chrześcijanin, a tym bardziej kapłan ma służyć bliźnim i miłować każdego człowieka, szczególnie biednego, nad którym pochyla się sam Jezus. Brat Moris tłumaczył też w jaki sposób możemy zbliżać się do innych ludzi – potrzebna jest tu przede wszystkim cichość serca i nasze pełne zaangażowanie. Dzień skupienia był dla alumnów możliwością zatrzymania się i przygotowania do zbliżającego się Wielkiego Tygodnia.

W rekolekcjach weźmie udział ponad 6000 uczniów – głównie młodzieży z gimnazjów, ale także tej uczącej się w liceach, szkołach zawodowych i podstawowych. Po kilkumiesięcznych przygotowaniach, 114 kleryków z seminarium przy Krakowskim Przedmieściu, zaproponuje program rekolekcyjny z zastosowaniem nowoczesnych technik multimedialnych, skorelowany ze społecznościowym portalem ja140.pl – platformą mająca być przedłużeniem spotkań ewangelizacyjnych w parafiach i szkołach na czas po rekolekcjach.

Dla kleryków – tak tych na kursie I, jak i diakonów z kursu VI, rekolekcje to swego rodzaju praktyki pastoralne, w czasie których mają niepowtarzalną okazję, by spotkać młodych ludzi i podzielić się z nimi swoim doświadczeniem wiary a jednocześnie, by w życiowych sytuacjach wykorzystać wiedzę zdobywaną na codziennych wykładach.

Ojciec Czesław Sobolewski w czasie Mszy świętej na zakończenie rekolekcji

W Środę Popielcową klerycy Seminarium Metropolitalnego w Warszawie rozpoczęli wielkopostne rekolekcje. Trzydniowe skupienie poprowadził ojciec Czesław Sobolewski SJ. Rekolekcje odbywały się w duchu ignacjańskim, a postać św. Ignacego Loyoli często pojawiała się w konferencjach. Rekolekcjonista w centrum postawił Krzyż Chrystusa, który ma być dla nas wzorem tej miłości, która nie opierała się tylko na słowach, lecz na czynach. Tę Chrystusową miłość mamy w swym życiu chwalić tak, aby ludzie widzieli, że Bóg jest dla nas najważniejszy, czcić tak, by ludzi doprowadzić do Boga i służyć jej tak, aby przekraczać siebie i brać swój codzienny Krzyż. Wszystko to powinniśmy czynić w wolności i z wielkim zaufaniem, że wszystko co nas spotyka jest wielkim darem od Boga.

15 stycznia odbył się w Seminarium Warszawskim kolejny dzień skupienia dla alumnatu. Tym razem rekolekcje poprowadził Ksiądz Tadeusz Bożełko. W konferencjach mówił o posłuszeństwie Bożej woli, za przykład podając postawę św. Siostry Faustyny Kowalskiej, która swym postępowaniem potwierdzała wybór powołania do życia konsekrowanego. Wielokrotnie w czasie dnia skupienia powracały słowa, że „miłość człowieka jest odpowiedzią na miłość Boga”. Taką postawę wskazywał ksiądz rekolekcjonista, jako konieczny element każdego powołania, szczególnie kapłańskiego.

W niedzielę Chrztu Pańskiego, 10 stycznia, klerycy udali się do parafii, gdzie, podobnie jak w zeszłym roku, poprowadzą rekolekcje wielkopostne dla gimnazjalistów. Alumni spotkali się z parafianami, których prosili o modlitwę w intencji dobrego przygotowania i otwarcia się na rekolekcje, które odbędą się w dniach 2-4 marca.

W piątek odbył się w Seminarium Metropolitalnym dzień skupienia dla alumnatu. Rekolekcje poprowadził Ksiądz Prałat Walenty Królak – proboszcz parafii św. Augustyna w Warszawie. W konferencjach zwrócił szczególną uwagę na rolę modlitwy w życiu kapłana, a także zachęcił kandydatów do kapłaństwa do refleksji nad powołaniem. Jako wzór podał postacie św. Jana Chrzciciela i św. Jana Marii Vianney’a, którzy w bezkompromisowy sposób byli gotowi świadczyć o Chrystusie w myśl słów patrona seminarium „Trzeba, aby On wzrastał, a ja żebym się umniejszał”.