Zimowe święcenia prezbiteratu


W minioną sobotę, 15. grudnia, w naszej archidiecezji miało miejsce wydarzenie prawdopodobnie bez precedensu: trzem diakonom został udzielony sakrament  święceń w stopniu prezbiteratu. Odnosząc się do nietypowej pory ich święceń, kardynał Kazimierz Nycz zaznaczył, iż jest ona wyrazem postępującej indywidualizacji formacji seminaryjnej i zakonnej.

Klucz do niej stanowi sama Ewangelia, podająca nie tylko istotne elementy rozeznawania powołania kapłańskiego i dojrzewania w nim, lecz zwracająca uwagę przede wszystkim na znaczenie osobowej relacji z Chrystusem. Pomimo oczywistych różnic między czasami apostolskimi a obecnymi, pozostaje On – dzięki Duchowi Świętemu – pierwszym i bezpośrednim Formatorem, i to zarówno dla tych formowanych, jak i tych przewodzących im. To zaś doświadczeniu powołania przydaje znacznej subtelności, która wymaga od wszystkich zainteresowanych wzmożonej pracy nad cnotą roztropności. Jak pokazuje przykład naszych trzech braci – już nie w alumnacie, a zarazem jeszcze nie w kapłaństwie – warto ją podjąć, aby w efekcie stąpać po pewnym gruncie rozpoznanej i obustronnie przyjętej odpowiedzialności: Boga i naszej.